Manna i chleb to książka pomagająca zrozumieć tajemnice Starego Testamentu. Autor Jan Dobraczyński w literacki sposób wyjaśnia czytelnikom wiele historii biblijnych. Opowiada o dziejach Biblii i jej księgach. Przedstawia po kolei te fragmenty pisma świętego, z którym czytelnicy mogą mieć problemy.
"Dwaj młodzi ludzie szli brzegiem zatoki wąską ścieżką. Biegła ona w połowie wysokiej szkarpy porosłej bujną zielonością. Dzień był bardzo upalny, pot spływał z czół idących. U ich stóp blask słoneczny, rozsypany na powierzchni wody w tysiące skier, kłuł oczy. Równina, ciągnąca się pod drugiej
"(...) spała na brzuchu niby zwierzątko, które wczołgało się do swej jamki. To odwrócenie się plecami do świata wydawało się gestem ochronnym. Wyglądało, jakby nie chciała się dzielić z nikim sprawami swego życia. -Czy i Wy tacy, Wy moi?"
Ta powieść, będąca kontynuacją "Małżeństwa Anny", ma wiele cech autobiograficznych. Akcja jej obejmuje czas bezpośrednio po zakończeniu II wojny światowej i lata pięćdziesiąte. Realia powieści znane są starszemu pokoleniu często i z własnych przeżyć. Przedstawiają dramatyczne losy bohaterów w kraju
Dobraczyński nie lubi tkwić zbyt długo w tej samej epoce, w tej samej scenerii historycznej. Po latach zrodziła się w nim myśl, aby powrócić do tematyki wojennej, powrócić jednak w sposób inny, niż robił to dotychczas. Poprzednie jego książki zrodzone były z własnych przeżyć i doświadczeń. Obecnie
Św. Elżbieta urodziła się w 1207 r. na Węgrzech. Była córką króla Andrzeja II i Gertrudy von Andechs. W wieku 4 lat została zaręczona z Ludwikiem IV, synem Hermana, hrabiego-palatyna saskiego i landgrafa Turyngii. Jej ślub z Ludwikiem IV odbył się, gdy Elżbieta miała 14 lat. Urodziła troje dzieci:
Nowa powieść autora "Najeźdźców" nie jest książką w łatwy sposób optymistyczną. Zarysowana w niej panorama losów i postaw ukazuje całą złożoność natury ludzkiej, ukazuje głęboki dramatyzm walki toczącej się w duszach i sumieniach. Jej ostateczny optymizm opiera się o wiarę w siłę przetwarzającej
We wsi Butrymy, na południe od Olsztyna, na starym opuszczonym cmentarzu stoi krzyż, a na nim widać napis: "Hier ruht Hedwig Kostschewa geb. 1899 +1969". Ale Dobraczyński, gdy tworzył swoich "Najeźdźców", a nawet później, gdy w latach 1956-1957 pisał "A znak nie będzie mu dany", nie znał tego
